Kalça Kırıkları (Femur Boyun, İntertrokanterik, Subtrokanterik)

Kalça kırıkları özellikle ileri yaş grubunda sık görülür.

• Femur boyun kırıkları, eklem kapsülü içinde yer alır ve kanlanma açısından önemlidir.
• İntertrokanterik kırıklar, trokanterler arası bölgede meydana gelir.
• Subtrokanterik kırıklar, trokanterlerin hemen altında yerleşir ve genellikle daha yüksek enerjili travmalarla ilişkilidir.

Femur Kırıkları (Şaft, Distal Uç)

Femur, vücudun en güçlü kemiklerinden biridir ve kırıkları genellikle ciddi travmalarla oluşur.

• Şaft kırıkları, femurun orta bölümünde görülür ve sıklıkla yüksek enerjili yaralanmalarla ilişkilidir.
• Distal uç kırıkları, diz eklemine yakın bölgede oluşur ve eklem yüzeyini etkileyebilir.

Diz Çevresi Kırıkları (Distal Femur, Proksimal Tibia – Tibia Plato)

Diz eklemini oluşturan kemiklerin kırıklarıdır.

• Distal femur kırıkları, dizin üst kısmında yer alır.
• Proksimal tibia (tibia plato) kırıkları, eklem yüzeyini içerebilir ve yük taşıma fonksiyonu açısından önemlidir.

Tibia Kırıkları (Şaft, Distal Uç – Pilon Kırığı)

Tibia kırıkları alt ekstremitede sık görülen yaralanmalardandır.

• Şaft kırıkları, çoğunlukla direkt travma veya dönme kuvvetleri ile oluşur.
• Distal uç (pilon) kırıkları, ayak bileği eklem yüzeyini etkileyen kompleks kırıklardır.

Ayak Bileği Kırıkları (Lateral, Medial, Posterior Malleol – Trimalleol)

Ayak bileği kırıkları, tibia ve fibulanın alt uçlarını içeren yaralanmalardır.

• Lateral ve medial malleol kırıkları sık görülür.
• Posterior malleol kırığı eklem stabilitesi açısından önem taşır.
• Üç malleolün birlikte kırılması trimalleol kırık olarak tanımlanır.

Ayak Kırıkları (Talus, Kalkaneus, Metatars, Parmak Kırıkları) ve Lisfrank Yaralanmaları

Ayak kemiklerini içeren kırıklar, basma ve denge fonksiyonlarını etkileyebilir.

• Talus kırıkları, ayak bileği ile ilişkili olup kanlanma özellikleri nedeniyle önemlidir.
• Kalkaneus kırıkları, topuk kemiğinde görülür ve sıklıkla yüksekten düşme ile ilişkilidir.
• Metatars ve parmak kırıkları, daha sık görülen ve genellikle direkt travmalar sonucu oluşan yaralanmalardır.
• Lisfrank yaralanmaları, orta ayak eklem kompleksini etkileyen ve stabilite açısından kritik olan lezyonlardır.